Hunebedbouwers

In de nieuwe steentijd woonden er in Nederland boeren. In Drenthe werden deze boeren Trechterbekervolk genoemd. Ze maakten potten die er uit zagen als een trechter. De boeren vingen vis in de rivieren, hadden koeien en schapen, en ze verbouwden tarwe. Het Trechterbekervolk bouwde de hunebedden voor hun doden.

Een hunebed is een graf. Wetenschappers denken dat alleen de belangrijkste mensen uit het dorp er in werden begraven. De doden kregen sieraden, wapens en een pot met voedsel mee in hun graf. Dat voedsel had de dode nodig, omdat hij of zij nog een hele reis naar een volgend leven moest maken.

De stenen die voor een hunebed werden gebruikt waren afkomstig uit Finland en Zweden. In de ijstijd waren deze stenen in Nederland terecht gekomen.

Bekijk het animatiefilmpje hieronder. Beantwoord daarna vraag 19.

19. Hieronder staat hoe een hunebed werd gemaakt, maar…. de werkzaamheden staan niet in de goede volgorde. Dat moet jij doen. Schrijf alleen de letters van de zinnen op, niet de hele zin!

a. In de gaten werden twee stenen rechtop tegen de zandheuvel gezet.
b. Daarna haalden ze het zand van de helling en tussen de stenen weg.
c. Via die helling konden ze een grote platte steen op de heuvel en de twee andere stenen leggen.
d. Ze bouwden een heuveltje van zand met aan de zijkant twee gaten.
e. Het eerste deel van het hunebed was klaar.
f. Dan maakten ze een helling van zand tegen de stenen aan.

In Borger, Drenthe, ligt het grootste hunebed: 22½ meter lang en de zwaarste steen weegt wel 23.000 kilo. Elk jaar komen er wel tienduizenden mensen kijken naar dit hunebed. De naam hunebed komt van het oud-Nederlandse woord huyn, dat betekent reus. Men dacht vroeger namelijk dat die grote bouwwerken alleen door reuzen gebouwd konden zijn.

Dit bericht is geplaatst in 01. Tijd van jagers en boeren. Bookmark de permalink.